Toen waren we met zes

23 -25 juli Osaka  26 juli Osaka – Kansai sport center and camping ground  54 km 27 juli Arataki camping ground 28 juli Hashimoto 29 juli Koyasan 30 juli Hashimoto Wakayama 54 km

Het was zo een dag, waarop je om zes uur opstaat om de was te doen (en ondertussen een Onsen bad neemt), pas na 30 minuten beseft dat je de was in de droogkast deed (met waspoeder en al). Zo een dag waarop je dan maar vijf tassen koffie drinkt en jezelf en de kinderen insmeert met after sun in plaats van zonnecrème om dat helaas ook veel te laat en veel te rood te beseffen.  Zo een dag dus. Een dag waarop ik denk dat het stukje barbaar in mij stiekem de bovenhand neemt als een soort geldingsdrang voor het ontbreken van elke vorm van rebellie bij de Japanners. Een vreemde trigger tot onlogisch handelen. Hou me tegen of ik rij express door het rood.

Maar het zijn ook de dagen waarop ik samen met twee vriendinnen de Japanse heuvels achter me laat, gelukkig wordt van picknickend sushi te delen en in een park onder de krekels samen een pint te drinken terwijl ik opnieuw aftersun smeer.

Sinds enkele dagen fietsen we met zes. Na de gezellige en unieke famillie reunie in Osaka, hadden we daags nadien weer een afspraak. De komende weken fietsen de fantastische Sara en Severine respectievelijk 3 en 2 weken met ons mee. De laatste weken van onze lange reis, worden we weer zacht ondergedompeld in de geneugten van vriendschap. En in afstemmen en overleggen rond planning en route. Ze huren fietsen bij Global wheels in Osaka. Mits we allen op verschillende momenten en plaatsen terugvliegen, zitten we wat gevangen in tijd, afstand, hoogtemeters en het Japanse onvermogen om zomaar een fiets mee te nemen op de trein. We besluiten (mede danzij deze blogpost) om het Kii-schiereiland te befietsen. We wisten dat Japan prijzig zou zijn maar na 4 maanden Zuid Oost Azie, is het toch schrikken. Vooral overnachting is duur en moeilijk, op goed geluk ergens een hotelletje zoeken blijkt onmogelijk en veel is volboekt. Maar S en S namen onze tent mee en ik kijk ernaar uit weer te kamperen. Helaas is japan niet zo kampeer vriendelijk en zeker niet met kinderen en in de zomer.

  Sara ergens onderweg

Jetlag van de medefietsters en de hoogtemeters maken dat we de eerste fietsdag vroeger strandden dan voorzien op een soort campground. We besluiten een bungalow te huren voor zes ook als is de prijs pittig. Helaas is de ontgoocheling ook pittig als het blijkt te gaan om een veredelde houten tent zonder iets. We slapen dus op onze matjes in onze slaapzakken voor 160 euro.

Wat een bende

De echte eerste kampeerervaring op een Japanse camping is voor de volgende dag.  Meteen zijn alle waarschuwingen rond kampeerplekken in Japan terecht. De plek is idyllisch gelegen aan een stroompje  en staat vol tentjes, er wordt gebarbecued, gezwommen, gepalaverd,… maar om 15u vertrekt plots iedereen en stroomt de hele camping leeg. De ondergrond bestaat uit kiezels en grind. We schikken ons met zessen zo goed mogelijk in onze 4 persoonstent (Maurice en ik slapen in de voortent), huren dekens bij voor de stenen en slapen matig. De rivier is echter een droom voor de kinderen en wat vissen, stenen en kikkers later zijn ze zeiknat. Wij ook na een felle harde regenbui.  C krijgt een steen op haar hoofd van haar broer en even bloedt mijn week moederhart erger dan haar hoofdwond. Hij en Sara fietsen 10 km terug en weer heen naar een supermartkt voor bentoboxen sushi, een fles wijn (de eerste na 4 maand!) wattenbrood en camembert zonder geur…

Kikkervangst

Gravel camping, idyllisch en ongemakkelijk

De volgende dag klimmen we verder, bezoeken een tempel met de typische rode tori midden in het bos en dalen te slotten 20 km met mooi uitzicht af naar Hashimoto.

Over de kam

Selfie old style

Plan was om te kamperen maar zomaar toekomen op een niet gereserveerde camping, dat gaat zomaar niet bij de Japanners. Er is immers geen nachtbewaking, stel je voor. Te slotte zegt de man aan de ingang “I do not see” – een lichte vorm van rebelie of van struisvogelpolitiek maar hij bedoelt dat we na 21u stiekem onze tent kunnen komen opzetten. We (familie barbaar) kiezen tenslotte  voor wildkamperen in een park terwijl Sara voor haar verjaardag getrakteerd wordt in het enige hotel van Hashimoto. Het wildkamperen vind ik spannender dan ik wil toegeven. Hij is er zo gerust in dat hij onmiddellijk in slaap zou vallen, ware het niet dat het buiten gonst van de muggen, dat er geen zuchtje wind staat en dat de temperatuur in onze tent tipt aan die van een Onsenbad. Het zweet loopt van onze lichamen terwijl we doodstil op onze matjes liggen. Ik hoor spinnen kruipen, sprinkhanen springen, oudjes hun hond uitlaten, fietsers voorbijfietsen… om zes uur begint een oorverdovend concert van krekels. Ik ben klaarwakker. De eerste joggers zijn er al.  Niet veel later breken we de tent af. Ik ben een wrak, de kinderen ook. Hij sliep goed zegt hij.

Idyllisch en wild, maar warm

S en S pikken ons op, bestuderen mijn wallen en we gaan samen  naar Koyasan met trein, kabelbaan en bus. Een prachtplek om mijn ochtendhumeur weg te wandelen en door schoonheid van de begraafplaats Okunoin mijn slaaptekort te vergeten.

Koyasan

Die avond zijn we laat terug in Hashimoto, ik snak naar een douche en een bed dus we gaan mee naar het hotel, ik verjaar tenslotte ook bijna. Helaas blijkt dit volledig volgeboekt. Terwijl ik op de parking sta te twijfelen of ik nu ga wenen, gillen of kwaad zijn (allemaal zeer onjapans), heeft Severine er voor gezorgd dat we met ons 4 in een eenspersoonskamer kunnen (ook heel onjapans), heerlijk assertieve vriendinnen.

Ik ben zo moe dat ik zelfs avondeten oversla en als een blok in slaap val om om zes uur op te staan en bij het begin van deze blogpost te belanden.

Hotel, met yukata (japanse pyama’s) valt in de smaak

En dan fietsen we het water af tot Wakayama, mooi of charmant is het niet echt. Maar wel vlot en snel . Dat ik op het einde van de dag vuurrrood zie, neem ik erbij.

Advertenties

2 gedachtes over “Toen waren we met zes

  1. Cordier Muriel zegt:

    Wij verstaan volledig jullie camping ervaring. De dag ervoor or dag zelf s’ morgens, kijk op agoda. Zik hebben af en toe hôtel kamer met goede prijzen (30-60 euros voor 2 personne). Veel plezier

    • barbaar zegt:

      Ja met kinderen is wild kamperen niet evident. Maar vandaag staan we op prachtplek aan zee en mogen we wegens tyfoon alarm gratis huisje gebruiken, 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s