Pauze tussen Pau en Pamplona

Hoogtemeters en afstand waren de triggers. We huurden voor 6 dagen een auto en hadden wilde plannen: Spanje, Sierra de Guara, Spaans Baskenland, San Sebastian,Frans Baskenland. Geuren en indrukken opsnuiven en denken : zou het hier fietsbaar zijn?

Sierra de Guara was indrukwekkend met veel roofvogels en vlinders, azuurblauwe rivieren in diepe canyons. Fietsen daar moet heerlijk zijn maar liever eind mei of juni dan in deze snikhete zomer. Schaduw is zeldzaam en de zon brandend.

Alquézar

Veel verder zijn we niet geraakt. In Pamplona sliepen we voor het eerst in een hostel. C was al heel de dag hangerig en klaagde over buikpijn. We bezochten de stad, aten een ijsje (wij, C wou niet en dat was best vreemd), verbaasden ons over het stierenlopen bij San Firmin maar veel energie kreeg ze er niet van. Die nacht begon ze over te geven. Niet één keer maar elk half uur. Ze kroop naar het toilet (Godzijdank sliepen we in een hostel) en kreunde de hele nacht van de buikpijn.

Pamplona, C heeft het moeilijk

De volgende dag bleek mijn vrees waar : appendicitis. Enkele uren later werd ze al geopereerd en spendeerden we de rest van onze week in het ziekenhuis.

De plannen om nog een etappe te fietsen door Frans Baskenland werden opgeborgen.

We doen een praktische krachttoer om fietsen op te gaan halen in Pau, te ontzien en toch nog wat rustige vakantie te hebben in de Landes en Bordeaux.

Kamperen naast een pingpongtafel heeft zo zijn voordelen

Zelf fietsen gaat niet meer, maar kleine stukjes op het stoeltje wel

Advertenties

Van rasta naar lycra

Deel 3

Saint bertrand de comminges -Capvern 35 km/ Capvern- Orincles 70 km / Orincles -Lourdes -Beaucens 29 km / Beaucens – Pau 72 km

Terwijl we rond Foix en Carcasonne menig hippiedorp tegenkwamen, we vaak ingehaald werden door fel beschilderde bestelbusjes, op dorpspleinen naast de petanquende oudjes ook rastamannen, honden en batikgewaden opmerkten, verandert dit naarmate we Lourdes dichter naderen.

Het wit en blauw van de zusters en de grijze haren van de gemiddelde Lourdesbezoekers daar gelaten, zijn het vooral fluokleuren die in het oog springen. Hier wordt gekoerst. We vallen met tassen, dikkere banden, kinderen en trage klimmen volledig uit de toon. De fietsen zijn hier licht, de kuiten gespierd, de zonnebrilen aerodynamisvh en de snelheid op punt. Met de Tour de France die hier zopas passeerde, Gavarnie, Le col du Tourmalet en Le col d’Aubisque kan je ze geen ongelijk geven.

Kaarsen,water en beeldekes …Commercie in Lourdes

Grot van Bernadette – Lourdes

Wij stoppen echter 20 km voorbij Lourdes. Op de gezellige familie camping zijn we niet langer de enige fietsers. Wel de enige trekfietsers. Terwijl we ondertussen min of meer gewoon zijn aan de minimale kampeeruitrusting, ons eten klaarmaken in twee kleine potjes en al zittend op handdoeken en gras ons wijntje opdrinken (waarvoor we eerst moeten gaan socialisen om een kurkentekker te kunnen gebruiken). Al gauw worden we door heel wat campinggebruikers verwend: de kinderen mogen een voetbal gebruiken, wij tafeltjes en kamperrstoelen. Terwijl menig ander kampeerder zich ’s ochtends vroeg in lycra hult en met de koersfiets vertrekt langs de kleine drukke wegen, laten wij onze benen 3 dagen rusten, wandelen en niets doen. Met de bus (die 2 keer per dag rijdt) gaan we tot Gavarnie waar we een wandeling maken tot onder de waterval. Met de verkeerde schoenen en een rugzakje van niemendal, maar met evenveel plezier glijden we over de kiezels en genieten van de eeuwige sneeuw.

We besluiten dat we ook meer bergen en afstand willen doen en huren een auto in Pau voor enkele dagen. Na een laatste lange fietstocht van 72 km (camille is mijn heldin) laten we de fietsen achter op een camping in Pau. Enkele dagen vooral hoogtemeters doen. Het was bijna onwezenlijk en deed ook een beetje pijn om een stuk op de stappen/trappen terug te keren en 2u later stonden we waar we 4 dagen over hadden gefietst. Maar ach, Spanje en de bergen lonken – dachten we – De reis zou iets anders verlopen.

Katharen route

Deel 2

Quillan – Camon (camping La Besse) 32 km / Camon – Varhilles (municipal) 35 km//Varhilles – Mas d’azil 43 km/ Mas d’azil – Prat 45 km / Prat – Saint-Bertrand-de-Comminges 56 km

Na het gemak van Canal de Garonne, kwam de uitdaging (én de uitzichten) bij het tweede deel van onze fietsreis. De voorlopers van de Pyreneeën, langs katharenburchten en door kleine dorpjes, langs heuvels, grindpaden en beekvalleien en dat alles onder één verschroeiende zon tijdens de langste hittegolf van Europa. We waren wel al wat gewoon, de hitte van Japan en de verschroeiende warmte uit Cambodia lagen nog vers in ons geheugen. Maar dit keer moeten de spillebeen zelf de heuvels verslaan.

Waar wij ons zorgen over maakten…

Lenig trapt ze de hellingen op, vol overgave zoeft ze naar beneden. Precieze controle over haar stuur, genoeg lach en moed om telkens opnieuw te beginnen. Haar jongere broer neemt soms over, dan laat ze zich verwennen door rust achteraan op de fiets.

De geur van vijgen, de gele velden vol zonnebloemen en de majesteuze pyreneeën op de achtergrond. We zoeken onze eigen weg (opnieuw dankje Osmand), komen soms op gravelpaden uit en onrijdbare hellingen van 25% maar rijden toch vnl autoluw.

Tot we in de buurt van Mas d’Azil bijna voortdurend worden ingehaald door campers. Ze staan in elke bocht en opening, zijn aan het koken en hebben hun TV al geïnstalleerd. We vrezen een beetje dat de campings volzet zijn en dat ze als alternatief dan maar langs de openbare weg kamperen. Maar er blijkt nog ruimschoots plaats en pas als de campingeigenares er ons op wijst dat we morgen de baan niet op mogen tussen 10u en 15u wegens passage van Tour de France, begrijpen we de drukte. We nemen dus een rustdag en bekijken het spektakel van benen die tien keer zo vlot trappen en twintig keer zo snel vorderen.