In, door en uit Bangkok

De fietsen in de luchthaven in elkaar steken en dan met fiets en/of trein naar ons hotel gaan, was één optie (de zijne). Een groot genoege taxi zoeken die ons én onze dozen bij ons hotel wil afzetten, was de andere optie (de mijne). Ik won. Het was lokale tijd 9u maar Belgische tijd 4u ’s nachts en niet enkel de kinderen worden daar humeurig van… Het was even zoeken en van kastje naar de muur gestuurd worden maar bij de limousines (tja) staan ook familiebusjes die normaal 10 personen vervoeren en nu dus ons.

We waren van plan enkele dagen in Bangkok te blijven dus konden nu gemakkelijk onze jetlag wegslapen,  de toerist uithangen, ons onderdompelen in de Thaise cultuur, overal de beeltenis van wijlen  koning Bhumibol zien, drie keer per dag heerlijk eten en onze fietsen op het gemak in  elkaar zetten terwijl de kinderen in het zwembad spelen. Ik sta ertussen en keek ernaar.

Mijn schijfrem kreeg een deuk tijdens de vliegreis. Rechtkloppen bleek niet zo evident. M dook dan maar meteen de verkeersjungle in – met het achterwiel als metgezel- op zoek naar een fietsenmaker. Lukte wonderwel snel.
Bangkok verwelkomt ons met nieuwe geuren,  lachende mensen en heel veel water. Deze dagen vindt immers Songkran plaats, het Thaise nieuwjaar of waterfestival. Overal lopen kinderen én volwassenen met grote waterpistolen, kubieke meters water worden aangevoerd, blokken ijs aangesleept en zwembadjes verrijzen op de straathoeken. Bedoeling is zoveel mogelijk mensen natmaken en hen gelukkig nieuwjaar wensen. Dit alles gaat gepaard met wit poeder, feest en muziek. 

De dagen vlogen voorbij en het wennen aan de hitte en uurverschil gaat maar geleidelijk. De kinderen krijgen we niet vroeg in bed en staan dus ook laat op, de dagen zij dus kort.   Benieuwd hoe snel dit zal beteren. Nu mag het allemaal nog wat trager, slower,  zonder haast.

We besloten de route nogmaals om te gooien. We gaan een directe bus nemen van Bangkok naar Siem Reap in Cambodia en hopen zo wat tijdwinst te hebben en de suburban jungle te skippen.  De bus vertrekt om 8u ’s ochtends in het Noorden van Bangkok 15 km van ons hotel. We twijfelen even. Fietsen we ’s ochtends, nemen we de Sky train (hoe krijgen we de fietsen al die trappen op? ) of boeken we een nachtje een hotel in de buurt van het busstation. Het laatst leek ons de keuze met de meeste gemoedsrust en dus begonnen we op stille zaterdag op de middag aan onze fietstoct door Bangkok. 

Eerlijk gezegd deed ik dat met een klein hartje. 4 dagen lang had ik al met open mond staan kijken naar de jungle van tuktuks,  scooters, bussen, roze taxi ’s en auto’s die als een synchroon dansende mierenhoop de straten innemen.  Fietsen in Bangkok had heel wat uitdagingen in petto:

  • Links rijden om te beginnen.  Zolang de baan recht is valt dat mee maar grote kruispunten (en dan bedoel ik echt grote met 4*4*4 rijstroken) over steken is een oefening in geometrisch inzicht.  
  • Ook weer niet te links rijden. In het begin reed ik zowat in de greppel maar daar is de straat vaak in erg slechte staat (putten, spleten en obstakels) dus je plek opeisen in het verkeer is een beter alternatief. Het verkeer is druk maar dus ook relatief langzaam en Thai zijn uitermate hoffelijk. 
  • De weg zoeken. Thaise borden zijn voor mij onleesbaar. Ik heb twee keer luider gegild dan het verkeerlawaai samen, telkens omdat ik dacht dat we de oprit van een autostrade opreden
  • De tuktuks, taxi metric en brommer ontwijkend die navigeren naar links om passagiers in en uit hun voertuig te laten.
  • En dan nog de emmers water, waterstralen en tuinslang ontwijken of over je heen laten komen en lachen en hopen dat je telefoon het straks nog doet (ze lopen hier deze dagen trouwens bijna allemaal met waterdichte zakjes rond hun nek met telefoon en geld in). Trouwens als je teken doet dat je niet wil, maken ze er een erezaak van om je veilig (ie droog) te laten doorfietsen en alle kinderen die met hun waterpistolen klaar staan het zwijgen op te leggen.

    Songkran, wie niet weg is, is nat

    Hoewel we er bijna 1,5u over deden (over 15 km begot -akkoord we hadden wat tussenstops ) voelde het toch alsof we vlot gefietst hadden.  Dat belooft! 

    Op zoek naar avondeten in chatuchak

    Advertenties