De route

Enkele dagen De Groene Weg, enkele dagen Barcelona route en enkele dagen op kaart en gps. Vooral het laatste beviel. Zolang het niet regende dan toch.

 

Advertenties

Tussen Maas en Moezel

De Lorraine moet je met de fiets doen of niet. De afstanden zijn te groot voor de wandelaar, de verlatenheid te groots voor de automobilist denk ik. Maar met de fiets geniet ik net van de verlaten dorpen, de weinig toeristen, de bakker om de 40 km, de tarwevelden, hooibalen en nog een enkel café dat het overleefde. Helaas denkt Paul Benjaminse van “onbegrensd fietsen” hier anders over.

IMG_20160810_194252_picmonkeyed

Kopie uit Onbegrensd fietsen naar Barcelona – Paul Benjaminse

 

We fietsten door de streek van Jeanne d’Arc en middeleeuwse dorpjes (Marville, Hattonchatel), discussieerden opnieuw wat het makkelijkst fietst: stoeltje versus trail-gator (hij zegt stoeltje, ik zeg trailgator), hadden altijd zon (behalve de eerste en de  laatste dag – dan hadden we meteen ook gietende regen), sliepen tweemaal in een hotelletje en 13 keer in een tent, aten vele malen frieten of pizza, leefden ook op croissants en stokbrood en hadden 1 platte band…

  • Beaucharmoy – Neufchateau 52 km
  • Neufchateau – Vaucouleurs 33 km
  • Vaucouleurs – Lac de Madine 55 km
  • Lac de Madine – Saint- Maurice sous-les-Côtes 15 km
  • Saint- Maurice sous-les-Côtes – Marville 70 km
  • Marville – Virton 30 km

 

De kruising

We volgden 4 dagen de Groene Weg.

  •  Fay en Montagne – Champagne sur Loue (50 km)
  • Champagne sur Loue -Marnay (50 km)
  • Marnay – Soign sur Saône (40 km)
  • Soign sur Saône – hurecourt (65 km)

C kon maar kleine stukken zelf fietsen, te druk of te steil

Bergop gaat traag. Hij fietst sneller met C achterop, die me dan staat aan te moedigen, vaak met een bloem

De uitzichten waren adembenemend, de hellingen pittig (de afdaling aan Poligny gaf me kramp in de onderarm en ontzag voor degenen die de route in de normale richting doen). Het weer was warm en zwoel, dreigende wolken pakten samen boven de heuvels en gaven het landschap een wonderlijke kleur en ons vleugels bij het inpakken. Één keer hebben we drie uur vastgezeten terwijl de hemel zijn sluizen opende en we spelletjes spelend en thee drinkend de zon moesten afwachtten onder een carport.

De wegen vielen eerlijk een beetje tegen. In Frankrijk is auto koning en ook al heeft de fiets een prinselijke status, troonopvolger is hij nog lang niet. Veel te vaak moeten we langs Departementals waar auto’s je aan 90/u voorbijrazen,  waar ze het niet vreemd vinden om te kruisen terhoogte van onze fiets en een enkele vrachtwagen liefst luid toetert voor ie voorbij zoeft  (ook al zag ik hem al minuten aankomen in mijn spiegeltje, dan nog rij ik van het schrikken steeds opnieuw het gras in). Op het jaagpad langs de Saone  was het natuurlijk beter. Hier groet de mede- vakantiefietser je niet met bonjour met met Hallo (M blijft zich afvragen hoe zij weten dat wij ‘Belgisch’ spreken en geen Frans)

Idyllische camping aan de Saône

Wasplaatsen zijn ideale picknick en speelplekjes

Na Hurecourt trokken wij offroad om de vrienden (van de auto) te kruisen bij in Beaucharmoy. Van de route af, ontvouwde Frankrijk zich hoe ik het ken en bemin. Verlaten, desolaat en ook zo mooi. Heuvels en graanvelden, onooglijk dorpjes, cirkelende buizerds boven de hooibalen, wasplaatsen op het dorpsplein, langzaam grazende vee,  bonjour van de dorpelingen op zijn bank,  knapperig stokbrood in de zeldzame boulanger en een siësta en totale stilte na het middagmaal. De wegen waren verlaten, een enkele tractor passeerde langzaam, de mensen keken ons vol ongeloof aan want zagen geen dagelijkse fietsers,…

Een rustdag bij vrienden van de vrienden – en blijkbaar nog andere vrienden die ook kennissen bleken- wat is onze wereld toch klein… vriendjes voor de kinderen,  een zwemvijver, heerlijk eten, kampvuur en tips en trips uitwisseling tussen de 4 fietsende families wiens wegen daar kruisten en elk een andere weg weer uitgingen.

Uitwisselen van tips en routes

Even leek het alsof God in Frankrijk op de fiets zat.

En soms moet ik afstappen en de kinderen ook,  en verder te voet omhoog

Jura met de fiets

Fay-en-montagne / Champagne sur Loue 50 km

Vandaag deden we de eerste kilometers na enkele dagen luilekkeren en puffen in de hitte en de meren van de Jura. We lieten nog wat spullen achter in de auto van de vrienden (sorry n en i). Wollen onderhemdjes begot bij 35°, een windstopper -fantastisch in Finland maar hier minder onmisbaar-, een thermos – de koffie kan niet koud worden,…

We kozen bewust voor minder km’s per dag dan vorig jaar op de R1 (waar we er gemiddeld 65 moesten doen, wat soms neerkwam op dagen van 80, teveel met kinderen, te gehaast). Deze keer zouden we ons beperken tot 50 per dag. C die 7,5 jaar is,  zou stukken alleen moeten fietsen maar kon ook op sleeptouw genomen worden door vriend Trail-gator, een aanhang buis. We doen de route tegendraads, van daar naar hier. ‘De groene we naar de Middellandse zee’ naar de Noordzee dus. Vooral onze GPS heeft het daar moeilijk mee en ik soms ook, als we de boekjes achterstevoren moeten lezen.

trailgator.JPGM zou grotendeels op het stoeltje doorbrengen. De laatst maanden at M verwoed al zijn boterhammen (en groenten!) op om toch ook maar op de fiets te kunnen passen. Dat werkte dus een beetje.

Het was even schrikken en vooral terug wennen om opnieuw met zo een tanker te fietsen. Ik voelde me log en lomp, geraakt amper de heuvels op, mijn versnellingen haperden en de klimmen waren moordend. Na de middag was het verzengend warm en waterflessen gingen sneller leeg dan dat ze vol geraakten.

Maar onmiddellijk beseften we weer hoe heerlijk het is, de velden, de vrijheid, het niets moeten, buiten zijn, traag vorderen… Fietsen maakt vrij!!

Camping municipal ligt aan Le Loue, een heerlijke stroom met stroomversnelling, je laten meedrijven in het koude water geeft verfrissing, ontspanning en meditatieve training in één. Ha, laat die km’s maar komen.

De Car-fietsreis-pool

Morgen vertrekken we weer op fietsreis. Dit jaar trekken we naar de Jura. We zullen grotendeels de Groene Weg naar de Middellandse Zee volgen en / of de Barcelona route.  Vandaag staat in teken van wikken en wegen, letterlijk. Wat nemen we mee en hoeveel weegt dat wel?  1 knuffel per kind, 1 boekje per kind, minimaal kookgerief…  Alles moet in 8 fietstassen passen.

fietsennaarzee

Waarom het de Jura werd, heeft  te maken met toeval en opportuniteiten. Vrienden van ons zochten iemand die hun auto naar daar wou brengen, want zij zouden graag terug fietsen. Daar wij naar goede gewoonte nog niets beslist hadden, enkel dat het weer een fietsvakantie werd, waren we gewillig slachtoffer. Ondertussen zijn zij vertrokken en vertrekken wij morgen met de auto, 3 fietsen en 8 fietstassen. Wij fietsen dus terug. Als alles goed gaat, kamperen we onderweg even samen, ergens halverwege.

Simpel en geniaal, het Car-Fietsreis-Pool idee. Zou niemand daar een app voor kunnen ontwikkelen?