van slee naar drupke, deel 2

Van sleedoornhaag, over sleedoornpruimpjes naar een heerlijke sleedoornjenever.

We zijn nu bijna 2 maanden verder en het eerste drupke is gedronken. Heerlijk!

Niet te zoet en met een volle smaak van sleedoorn wat het midden houdt tussen pruim en kriek. Schol!

Advertenties

sleedoornjenever

Op een van mijn (zeldzame) jog-rondes, al een heel tijdje geleden, kwam ik deze tegen:

een hele haagkant sleedoorn.

Ik ben onmiddellijk mijn sportieve bezigheden gestopt en plukte er zoveel ik dragen kon, in mijn zakken en in de buidel van mijn trui.

Het was immers lang geleden dan ik nog es sleedoornjenever had gemaakt. Toen ik thuis kwam heb ik ze gewogen (een dikke halve kilo) en in de diepvriezer gestoken. Want zoals elkeen wel weet zijn sleedoornpruimen slechts eetbaar als ze bevroren zijn geweest. Met deze temperaturen buiten is dat geen probleem maar nu jog ik niet. Dus ik plukte toen er nog groen aan de bomen hing.

En vorige week heb ik ze terug ontdekt in de diepvries en ze op jenever gelegd en wel volgens dit recept. De vorige keren vond ik het altijd te zoet dus nu een beetje minder suiker.

220 g suiker oplossen in een 1/4de liter water en aan de kook brengen. Een liter oude graanjenever,  de sleetjes, en de siroop samen op de fles

Ik laar u binnenkort weten of het druppelke smaakt