Grote fietsplannen

Binnen enkele maanden zitten we weer op de fiets. Ver en lang ditmaal. Er ligt nog niet zo heel veel vast behalve dat we starten in Bangkok en eindigen in Tokyo. En dat tussen die twee punten vooral tijd ligt. Thailand, Laos, Vietnam, China en Japan, here we come!

Een eerste ruwe route zal er zo ongeveer uitzien. In China willen we uiteindelijk de trein nemen naar Shangai en vandaar de boot naar Osaka (Japan).

Dus binnenkort meer nieuws over routes, fietsen en kinder-uitdagingen. Maar al wie Azië al deed met kinderen op de fiets, tips zijn welkom!

Bikemap.net

De 11de Zonde

De lijstjes met goede voornemens zijn al weer gaan liggen en ik keek nog niet eens achterom… In januari 2015 maakte ik 10 bonnen. 10 stukken kledij die ik nieuw mocht kopen, liefst zo duurzaam mogelijk. Ik had geen idee. Was dit veel of weinig? Zou ik er snel aanzitten of zou ik tot december jokers hebben?

Slow down, buy less, buy better

Ik strandde op 11 stuks. Net niet geslaagd dus. De elfde verleiding in  Fair en Eco Fashion in Gent, heb ik niet weerstaan. Een heerlijk rokje, fair en bio. Het is moeilijk diëten in een snoepwinkel….

Ik ben niet zo een shopper, dus ik dacht dat het makkelijker zou zijn. De bonnen hebben zeker hun nut bewezen. Ik deed geen impulsaankopen. Ik meed zelfs winkels geef ik toe. En verleiding voor het verlangen laten stoppen, is het begin van elk goed huwelijk.

Ik kocht minder. Kocht ik beter? Niet echt geslaagd nu ik het lijstje overloop.

  1. Een nieuw paar sportschoenen omdat mijn paar dat ik 20 jaar had (dat zegt veel over mijn sportprestaties) de zool verloor. Duurzaam? Slecht. vond niet zo snel een alternatief en als je wil sporten, moet je bijten. Salomon, Score E
  2. Een extra windstopper voor mijn wintertrekking naar Finland (Quechua). Duurzaam? Neen. Score E
  3. Een donsjasje voor wintertrekking naar Finland (Quechua). Duurzaam? Neen. Score E
  4. Een kleedje voor een feestje  van Skunkfuk. Duurzaam? Matig. C-label volgens Rankabrand
  5. T-shirtje van päälä. Duurzaam? Jip, Gots en FW foundation. 
  6. Sandalen Mephisto. Duurzaam? Geen idee, ik draag ze wel jaren en natuurlijk moest mijn vorige paar (dat 4 jaar oud was) deze zomer scheuren.
  7. Fietsbroek. Vorige zomer leende ik er een van mijn moeder, nu vond ik het tijd voor mijn eigen fietsbroek. Duurzaam? Geen idee
  8. Fietstop Ayacucho Duurzaam? Ze trekken de kaart van duurzaamheid, maar hebben geen label. Onafhankelijk onderzoek is er ook nog niet…
  9. Jeansbroek.  Mijn Nudie-jeans en mijn Kuyuchi-jeans scheurden allebei grandioos in 1 maand tijd. En reservebroeken had ik niet. Ik ging in Gent op zoek naar een alternatief in die enkele maanden dat Today is a good day sloot en Eco Fair Fashion of Supergoods nog niet bestond. Brooklyn – medewerkers keken me vragend aan bij mijn zoektocht naar eco/ bio /FW broek wou. Ik kocht een waardeloze snelle jeans
  10. en nog één van …
  11. En uit schuldgevoel een rokje van Braintree. Duurzaam: oh yes!

De laatste aankoop was in oktober, ik liet Fair Fashion Fest en de feestdagen passeren zonder verleidingen. Maar de tweede dag van de solden trok ik naar SuperGoods en kocht broek nr 3 en 4 (eindelijk), t-shirt met lange mouwen (eindelijk).

fietsvakantie in de winter

Als het koud is, heb je niet veel tijd om te genieten van het landschap en het fietsen als doel op zich te zien. Als het koud is, lokt de warmte van het huisje dat we boekten in de Eifel, des te harder. Dus werd het de tandem, allen samen op één fiets met minimale bagage en snel de 45 km afleggen. 

We spoorden naar Eupen en fietsten via de Hoge Venen, de Ravel en een stukje wondermooie Vennbahn naar Simmerath en dan naar Einruhr in het National park Eifel. 

De kinderen waren goed ingepakt maar met temperaturen rond het vriespunt, hadden ze toch snel last van koude tenen en vingers terwijl hij en ik ons in het zweet zwoegden om de hoogtemeters te bedwingen. Op tweede kerstdag blijkt er in Duitsland dan ook geen enkel café open voor een welgekome warme chocomelk. Tanden bijten voor C en M en tandem trappen voor ons.

img_20161226_134024

  Deze tandem (een tweedehandse Trek T1000) blijft voor mij een uitdaging, het is een oefening in communicatie én in relatie. Zowel hij als ik moeten meer communiceren dan we gewoon zijn. Ik zit verstopt achter zijn grote rug en zie weinig tot niets van de weg voor me. Elke bobbel en bocht wil ik aangekondigd hebben. Omgekeerd moet ik pro-actief vragen om even te stoppen met trappen of gil ik dat we moeten remmen als we aan 35km/uur naar beneden rollen. En tussen ons in zet telkens een verkleumd kind liedjes te zingen. Maar als je ergens snel wil geraken via een hindernis-luw  parcours, is het een prachtige fiets. 

Een weekje aan de Obersee (Ruhrsee) zal toch vnl uit wandelen bestaan en af en toe de tandem op voor een boodschap in Simmerath (hij – natuurlijk, want met deze tandem kan ik wegens te klein voorlopig niet vooraan, …les excuses sont fait pour s’en servir..).

 

ONTROMMELEN VOOR HET GOEDE DOEL

Ontrommelen is mijn voortdurende missie. En hoewel ik er gestaag beter in word, zijn er ook heel wat valkuilen. Veel van mijn spullen zweven tussen ” te waardevol voor containerpark, te emotioneel voor de kringwinkel en te specifiek voor tweedehands” waardoor ze niet wegraken. Tot ik met Ontrommelen voor het goede doel begon.

gazelles2

Ontrommelen voor het goede doel is zoiets als 1+1=3.

Concreet betekent het dat ik mezelf en mijn vrienden oproep om te ontrommelen. In plaats van spullen weg te geven of naar de kringwinkel te doen, vraag ik nu een vrije bijdrage of een bod. Het volledige bedrag gaat naar een goed doel, meer bepaald Refugee Walk van vluchtelingenwerk. Ineens heb ik wel de moed om door mijn kleren en dozen speelgoed te gaan, foto’s te trekken en die online te gooien. Ik heb mijn mini Ontrommel-markt in de gang staan en via een facebook event beginnen vrienden langzaam hetzelfde te doen.

Waarom ontrommelen, de link tussen consumptie en vluchtelingen en hoe meedoen, lees je hier.

Tussen Maas en Moezel

De Lorraine moet je met de fiets doen of niet. De afstanden zijn te groot voor de wandelaar, de verlatenheid te groots voor de automobilist denk ik. Maar met de fiets geniet ik net van de verlaten dorpen, de weinig toeristen, de bakker om de 40 km, de tarwevelden, hooibalen en nog een enkel café dat het overleefde. Helaas denkt Paul Benjaminse van “onbegrensd fietsen” hier anders over.

IMG_20160810_194252_picmonkeyed

Kopie uit Onbegrensd fietsen naar Barcelona – Paul Benjaminse

 

We fietsten door de streek van Jeanne d’Arc en middeleeuwse dorpjes (Marville, Hattonchatel), discussieerden opnieuw wat het makkelijkst fietst: stoeltje versus trail-gator (hij zegt stoeltje, ik zeg trailgator), hadden altijd zon (behalve de eerste en de  laatste dag – dan hadden we meteen ook gietende regen), sliepen tweemaal in een hotelletje en 13 keer in een tent, aten vele malen frieten of pizza, leefden ook op croissants en stokbrood en hadden 1 platte band…

  • Beaucharmoy – Neufchateau 52 km
  • Neufchateau – Vaucouleurs 33 km
  • Vaucouleurs – Lac de Madine 55 km
  • Lac de Madine – Saint- Maurice sous-les-Côtes 15 km
  • Saint- Maurice sous-les-Côtes – Marville 70 km
  • Marville – Virton 30 km

 

De kruising

We volgden 4 dagen de Groene Weg.

  •  Fay en Montagne – Champagne sur Loue (50 km)
  • Champagne sur Loue -Marnay (50 km)
  • Marnay – Soign sur Saône (40 km)
  • Soign sur Saône – hurecourt (65 km)

C kon maar kleine stukken zelf fietsen, te druk of te steil

Bergop gaat traag. Hij fietst sneller met C achterop, die me dan staat aan te moedigen, vaak met een bloem

De uitzichten waren adembenemend, de hellingen pittig (de afdaling aan Poligny gaf me kramp in de onderarm en ontzag voor degenen die de route in de normale richting doen). Het weer was warm en zwoel, dreigende wolken pakten samen boven de heuvels en gaven het landschap een wonderlijke kleur en ons vleugels bij het inpakken. Één keer hebben we drie uur vastgezeten terwijl de hemel zijn sluizen opende en we spelletjes spelend en thee drinkend de zon moesten afwachtten onder een carport.

De wegen vielen eerlijk een beetje tegen. In Frankrijk is auto koning en ook al heeft de fiets een prinselijke status, troonopvolger is hij nog lang niet. Veel te vaak moeten we langs Departementals waar auto’s je aan 90/u voorbijrazen,  waar ze het niet vreemd vinden om te kruisen terhoogte van onze fiets en een enkele vrachtwagen liefst luid toetert voor ie voorbij zoeft  (ook al zag ik hem al minuten aankomen in mijn spiegeltje, dan nog rij ik van het schrikken steeds opnieuw het gras in). Op het jaagpad langs de Saone  was het natuurlijk beter. Hier groet de mede- vakantiefietser je niet met bonjour met met Hallo (M blijft zich afvragen hoe zij weten dat wij ‘Belgisch’ spreken en geen Frans)

Idyllische camping aan de Saône

Wasplaatsen zijn ideale picknick en speelplekjes

Na Hurecourt trokken wij offroad om de vrienden (van de auto) te kruisen bij in Beaucharmoy. Van de route af, ontvouwde Frankrijk zich hoe ik het ken en bemin. Verlaten, desolaat en ook zo mooi. Heuvels en graanvelden, onooglijk dorpjes, cirkelende buizerds boven de hooibalen, wasplaatsen op het dorpsplein, langzaam grazende vee,  bonjour van de dorpelingen op zijn bank,  knapperig stokbrood in de zeldzame boulanger en een siësta en totale stilte na het middagmaal. De wegen waren verlaten, een enkele tractor passeerde langzaam, de mensen keken ons vol ongeloof aan want zagen geen dagelijkse fietsers,…

Een rustdag bij vrienden van de vrienden – en blijkbaar nog andere vrienden die ook kennissen bleken- wat is onze wereld toch klein… vriendjes voor de kinderen,  een zwemvijver, heerlijk eten, kampvuur en tips en trips uitwisseling tussen de 4 fietsende families wiens wegen daar kruisten en elk een andere weg weer uitgingen.

Uitwisselen van tips en routes

Even leek het alsof God in Frankrijk op de fiets zat.

En soms moet ik afstappen en de kinderen ook,  en verder te voet omhoog